Banner_startwondverzoring_NEW

De huid is het grootste orgaan van het menselijk lichaam. Bij de volwassene
is het oppervlak 1.5 - 2.0 m2. Het gewicht van de huid, inclusief het onderhuids bindweefsel is 15-20 kg. De huid beschermt tegen allerlei
invloeden van buitenaf.

Ze bestaat uit drie delen.

Het bovenste (=buitenste) gedeelte wordt gevormd door de opperhuid:
de epidermis.

Daaronder ligt de lederhuid: het corium of de dermis.
Deze lagen vormen de huid.

Het onderste gedeelte is het onderhuidse bindweefsel: de zogenaamde
subcutis (bindweefsel is weefsel dat dient tot verbinding en steun van andere weefsels en organen). Onder de subcutis bevindt zich de vetlaag. In de huid bevinden zich ook huidaanhangsels: talgklieren, zweetklieren, haarwortels en plaatsen waar nagels worden aangemaakt worden, het nagelbed.

Wat is de opperhuid (Epidermis)?
De epidermis, bestaat voor het grootste deel uit ťťn type cel: de keratinocyt. De keratinocyten worden in de onderste laag (de basale laag) gevormd en schuiven van daaruit langzaam naar boven. Geleidelijk gaan ze over in een
dode verhoornde cellaag, de hoornlaag, waar de cellen steeds losser tegen elkaar liggen. De verbinding tussen de afzonderlijke opperhuidcellen is van
groot belang voor de bescherming van de huid, onder andere tegen uitdroging.
De opperhuid is normaal slechts enkele tienden van een millimeter dik, waarbij
de hoornlaag niet meer is dan een dun vliesje. Op plaatsen waar de huid veel eelt bevat, zoals de handpalmen en de voetzolen, is de hoornlaag extra dik.

Doordat de cellen in de basale laag zich voortdurend delen en deze uiteindelijk aan de bovenkant afschilferen, vernieuwt de opperhuid zich ongeveer ťťn
keer per maand. Het vermogen tot aanmaak van nieuwe cellen in de basale
laag, maakt dat de huid bij een verwonding vrij snel dichtgroeit. De delings- activiteit van de basale laag wordt door verschillende factoren bepaald.
Bij jonge mensen verloopt de celdeling sneller dan bij ouderen. De afschilfering aan het oppervlak is, behalve op het behaarde hoofd bij roos en bij bepaalde huidziekten (zoals psoriasis), gewoonlijk niet zichtbaar.

De opperhuid vormt in zijn geheel een natuurlijke barriŤre tegen chemische stoffen en fysische invloeden zoals zuren, tegen uitdroging en beschadiging
door zonlicht. De huid beschermt ons ook tegen het binnendringen van
bacteriŽn, schimmels en virussen.

 

 

 

 

 

 

 

 

























 

Huid

Verenigingen

Huidfonds
Stichting die zich inzet huidziekten te bestrijden

NVH (Nederlandse Vereniging voor Huidtherapeuten)

NVDV Nederlandse Vereniging voor Dermatologie en Venereologie)

VAP (Vereniging van Allergie PatiŽnten)

PVN (Psoriasis Vereniging Nederland)

LVVP (Landelijke Vereniging voor Vitiligo PatiŽnten)

NFVN (Neurofibromatose Vereniging Nederland)

VMCE (Vereniging voor Mensen met Constitutioneel Eczeem)

Vereniging van Spatadertherapeuten

Stichting Melanoom

 

Tijdschriften

NTVH (Nederlands Tijdschrift Voor Huidtherapeuten)

HUID
Het magazine over huid en huidaandoeningen.

 

Dig. supplement

Huidproblemen

Acne
  Acnť (jeugdpuistjes)

  Allergie

Beenvaatjes
  Beenvaatjes

Cellulite
  Cellulite (sinaasappelhuid)

Cornu cutaneum
  Cornu cutaneum (huidhoorn)

Couperose
  Couperose (spinadertjes)

  Cyste

Droge huid
  Droge huid

Eczeem
  Eczeem

Fibromen
  Fibromen (steelwratjes)

N_Gordelroos
  Gordelroos

Huidtumor
  Huidtumoren

  Huidveroudering

Zweten
  Hyperhidrosis
  (overmatig transpireren)

  Hyperpigmentatie

  Ingegroeide haren

Litteken
  Littekens

  Oedeem (vochtophoping)

Ouderdomsvlekken
  Ouderdomsvlekken

Overbeharing
  Overbeharing

Psoriasis
  Psoriasis

Rimpels
  Rimpels

  Rosacea

spataderen
  Spataderen

N_Ulcus-Cruris
  Ulcus cruris (open been)

Vitiligo
  Vitiligo

Wijnvlekken
  Wijnvlekken

  Meer huidaandoeningen

  Informatiefolders

N_line1
N_line1
N_line1
N_line1
N_line1
N_line1
  • Lederhuid [2]

    De lederhuid (cutis / dermis) geeft de huid zijn stevigheid. Deze laag bestaat uit dicht bind- weefsel, verdeeld over twee lagen.

    In de dermis komen ook talg- en zweetklieren, haarwortels en zenuwen voor.

    Ook zijn er bloedvaten in deze huidlaag.
     

  • Onderhuids bindw. [3]

    Het onderhuids bind- weefsel van de huid wordt ook wel de subcutis genoemd (sub betekent "onder" en cutis betekent "huid"). Deze laag bestaat uit los bindweefsel waarin vetcellen zitten, die zorgen voor een energie- opslag.

    Het onderhuids bind- weefsel scheidt de huid van de spieren en pezen in ons lichaam.

    Meer info
     

  • Hoornlaag [4]

    De hoornlaag (Latijn: Stratum corneum) is de buitenste laag van de huid, bovenste laag van de opperhuid. De laag bestaat uit meerdere lagen 'dode', verhoornde, platte keratinocyten, waarin gewoonlijk geen celkernen meer te herkennen zijn.

    De hoornlaag beschermt het organisme tegen uitdroging, en is een effectieve barriŤre tegen veel stoffen

  • Bloedvaten [5]

    Er zijn drie soorten bloed- vaten: slagaders, aders en haarvaten. De lengte van alle bloedvaten samen bedraagt bijna vier keer de omtrek van de aarde.

    De kleinste bloedvaten, de haarvaten, zijn goed voor 98 procent van die lengte. De grootste slagader, de aorta, begint bij het hart en vertakt zich in een steeds fijner netwerk van kleinere slagaders om bloed naar elk deel van het lichaam te brengen.
    De kleinste slagaders vertakken zich tot haarvaten, die weer samenkomen tot grotere aders als het bloed weer richting hart stroomt.
    Meer info
     

  • Lymfevaten [6]

    De lymfevaten bevinden zich overal in het lichaam. De kleinste lymfevaten zitten in de huid en vormen hier een netwerk.

    De lymfevaten nemen in grootte toe naarmate je dieper in het weefsel komt.

    Meer info

     

  • Zweetklier [7]

    Zweetklieren liggen in het onderste gedeelte van de lederhuid en soms gedeel- telijk in het onderhuids bindweefsel.

    Een zweetklier is een buis- vormige klier, bestaande uit een kluwvormig kier- lichaam en een afvoer- buisje. De afvoergang loopt door alle lagen van de huid heen en eindigt in een zweetporie aan de opperhuid.

    Er zijn twee soorten zweetklieren:

    eccriene zweetklieren, apocriene zweetklieren.

    Meer info

Kleurtjes
  • Huiddoorsnede
    N_H10

    Doorsnede van de HUID

    [1]
    Opperhuid
    Epidermis

    [5] Bloedvaatjes / [6] lymfevaatjes

    Haarpapil

    Vet klier

    [2]
    Lederhuid
    Cutis / Dermis

    [4]
    Hoornlaag

    Haar

    Melanocytes

    [7]
    Zweetklier

    [3] Onderhuids bindweefsel SSubcutis

    De huid bestaat uit een aantal verschillende lagen die in drie globale lagen kunnen worden ingedeeld. Het meest oppervlakking ligt de epidermis, de opperhuid. Daaronder ligt de dermis, de lederhuid. De dermis en epidermis worden samen de cutis genoemd. Onder de cutis ligt het subcutis.

  • Opperhuid [1]
    Epidermis1

    stekelcellenlaag
    (stratum spinosum),

     

    Dit is het buitenste laagje van de huid, de opperhuid.

     

    Ook in de opperhuid zelf zijn weer verschillende lagen te onderscheiden:

    Epidermis

    onderste laag (stratum basale).

    de hoornlaag
    (stratum corneum),

    lichtbrekende laag (stratum lucidum)

    korrellaag (stratum granulosum)

N_line7
N_line1

Wat is de lederhuid (Cutis/Dermis)?
De lederhuid [2] is een 1-3 mm dikke bindweefsellaag. Deze bestaat voorname- lijk uit bindweefselcellen, bindweefselvezels en een gel-achtige grondsubstantie.
De onderkant van de opperhuid en de bovenkant van de lederhuid zijn niet vlak.
De grens vertoont een sterk golvend patroon met in- en uitstulpingen waardoor beide lagen in elkaar grijpen en de opperhuid in de lederhuid verankerd ligt.
De uitstulpingen van de lederhuid in de opperhuid zitten vol met hele kleine bloedvaatjes (haarvaatjes) [5], en lymfevaatjes [6], van waaruit de boven- liggende opperhuid wordt gevoed en afvalstoffen worden afgevoerd. Meer naar onderen in de lederhuid bevindt zich een dicht vlechtwerk van grotere bloed- vaatjes en lymfevaatjes. Andere zenuwvezels verzorgen de talg- en zweet- klieren [7], de spiertjes rond de haren en de bloedvaatjes. De bloedvaten in de huid zijn niet alleen verantwoordelijk voor de voeding (en zuurstofvoorziening) van de huid zelf, maar ook voor het regelen van de lichaamstemperatuur.
De huiddoorbloeding bepaalt in belangrijke mate de hoeveelheid warmte die aan de buitenwereld wordt afgegeven. De vezels in de huid bepalen de rekbaarheid
en de trekvastheid. Hoe ouder de huid, des te minder rekbaar en trekvast
deze is. In de lederhuid bevinden zich ook talrijke zenuwuiteinden die de mens tast- pijn- en temperatuurzin verschaffen.

Wat is onderhuids bindweefsel (subcutis)?
Het onderhuidse bindweefsel bestaat voornamelijk uit vet [3]. Het heeft een belangrijke functie als warmte-isolerende laag, energie-opslagplaats en stootkussen.

De huid rondom de wond
De huid rondom een wond is per definitie kwetsbaar. Maar kwetsbare huid kan ook ontstaan ten gevolge van veroudering, een huidziekte (zoals eczeem), beschadiging van buitenaf (zoals ultraviolette straling),door een ziekte die met een onderliggende pathologie te maken heeft (zoals lipodermatosclerose) of een aangeboren aandoening (zoals epidermolysis ullosa).

Het is het belangrijk om te onderzoeken welke factoren de kwetsbaarheid
bepalen en hoe het mogelijk is verdere schade aan de huid zo veel mogelijk te voorkomen. Bij de verzorging van een wond is het daarom noodzakelijk, een gedetailleerde geschiedenis van de huid van de betreffende patiŽnt vast te leggen, de huid regelmatig te controleren bij de verwisseling van het verband
en het behandelplan af te stemmen op de relevante risicofactoren.
Er zijn veel factoren die het risico van kwetsbare huid vergroten en wond- verpleegkundigen spelen een sleutelrol bij de preventie van huidproblemen
rondom de wond en bij het bepalen wie een risicopatiŽnt is.
Dit is cruciaal, want letsel aan de huid rondom de wond leidt tot een langere genezingsduur, kan pijn en ongemak veroorzaken en kan de kwaliteit van leven van een patiŽnt negatief beÔnvloeden.

Tijdens een mensenleven staat de huid bloot aan een groot aantal interne
en externe letsels van diverse aard, die de structuur of functie kunnen
aantasten. Bij gezonde mensen is de huid sterk en veerkrachtig en zal zij
zichzelf altijd herstellen, tenzij het letsel heel ernstig is. De huid is echter
onderhevig aan veranderingen, waardoor deze kwetsbaar, beschadigd
en disfunctioneel kan worden.

De normale huid
Sommige van deze veranderingen zijn intrinsiek, andere zijn extrinsiek.
De normale huid heeft veel functies en een van de belangrijkste is wel het beschermen van het lichaam tegen chemische, fysieke en mechanische
gevaren en tegen het binnendringen van micro-organismen. De huid bevat
verschillende soorten zintuiglijke receptoren die de inkomende prikkels van aanraking, pijn, trilling, druk, warmte, kou en jeuk waarnemen.
De effectiviteit van de huidbarriŤrefunctie wordt door een aantal kenmerken
bepaald. Daarbij valt te denken aan de kwaliteit van de epidermale cellen,
van de interactie tussen cellen, van de epidermis en dermis, van de intercellu- laire stoffen en van het immuunsysteem.

De huid is een dynamisch orgaan dat zich voortdurend vernieuwt en verandert
in reactie op endogene en exogene prikkels. Deze processen kunnen verstoord
zijn bij mensen met een kwetsbare huid. Zo kunnen bijvoorbeeld veroudering, schade door UV-straling en een genetische aanleg alle drie bijdragen aan de kwetsbaarheid van de huid.

Ulcera
Een grote uitdaging vormen de dermatologische problemen die te maken
hebben met specifieke wondsoorten, zoals veneuze beenulcera, drukulcera en
diabetische voetulcera. Hierbij zorgt de kwetsbare huid rondom de wond
vaak voor de meeste problemen, vaak nog meer dan de behandeling
van de wond zelf.

Ulcus-cruris3


Beoordeling van de huid, betekent het opmaken van een gedetailleerde dermatologische geschiedenis, door vragen te stellen aan de patiŽnt, de huid nauwgezet te bekijken en gedetailleerde aantekeningen te maken. Dit kan
aanwijzingen opleveren voor de diagnose, behandeling en verpleging van bestaande of potentiŽle problemen. De sleutel tot een goede behandeling is
in alle gevallen een juiste diagnose, een goed begrip van de oorzaak van het
probleem en het inzicht om te bepalen wanneer verwijzing naar een specialist noodzakelijk is.

Wat doet een huidtherapeut?
Een huidtherapeut behandelt de zieke en/of beschadigde huid. Hiervoor heeft
hij of zij de 4-jarige HBO-opleiding Huidtherapie gevolgd aan de Hogeschool Utrecht of Haagse Hogeschool. De titel huidtherapeut is een beschermde titel, vastgelegd in wet Beroepen in de Individuele Gezondheidszorg(wet BIG,
artikel 34). Meer info

Bronnen:
www.huidarts.com
www.ntvw.nl

Zon

Spelers in wondzorg:
DE HUIDTHERAPEUT

‘Wondzorg de je eigenlijk altijd met meerdere behandelaars’ picto-pdf
Uit NTVW 1 - 2013

Artikel

Volg ons ook op:

N_line1
N_line1
N_line1
Banner_lasertherapie
BB_Stichting-Melanoom